King's ergernis
Zegt u nou zelf...


Ouder geneuzel

Powered by Blogger

 

wie is hier?
Blogroll Mij!

andere blogroll-linkjes


   23.9.04  
Politie

Mijn vertrouwen in de politie is weer eens behoorlijk beschaamd:
ik heb een bekeuring gekregen van 86 euri voor onnodig geluid veroorzaken mijn (huur)auto.
Ik heb namelijk getoeterd naast een radarpost en daar schrok bromsnor zo erg van dat hij meende mij te moeten bestraffen met een bon van 86 euri....

Dat krijg je nog niet eens als je iemand doodslaat op straat...
   aldus neergekliederd door king om 7:49 p.m.

-------------------------------------------


   14.9.04  
My big fat ugly annoying fiancée
En toen leek daar weer een flauw, irritant, weinig boeiend spelprogramma uit de Amerikaanse Big Brother hoed getoverd te worden. Het concept is eenvoudig. Men neme een kandidate, blond, zogenaamd uit een uitstekend milieu, weinigzeggend, op jacht naar centen, veel centen. Men neme een acteur, dik, irritant, nog nooit een (grote) rol gehad, die al boerend, brullend en natte winden producerend door het leven gaat. De koppeling, blondie moet de komende 11 dagen al haar vrienden, familie en wie dan ook, doen geloven dat die dikke stinky winky haar man gaat worden.
Nu kunt u zeggen, dat lijkt niet echt boeiend. Echter, deze dikke fart heeft een vrijbrief gekregen voor twee zaken, nou eigenlijk drie, of eigenlijk nog wel meer, echter dat is op dit moment moeilijk in te schatten. In ieder geval leeft hij zich direct uit op diverse breekbare zaken in en rond het huis, tot grote schok van blondie. Daarnaast neemt hij de gehele dag een wel zeer aanzienlijke hoeveelheid alcohol tot zich, met de nodige resultaten van dien, zij het volledig geacteerd. En tenslotte heeft hij direct als persoonlijk doel gesteld om blondie te pakken te krijgen, op diverse manieren.
Het resultaat na een halve dag:
- diverse gebroken vazen, borden en flessen
- grote tranen, woede, afschuw aan de kant van blondie
- zeer grote blijdschap bij onze fat-ass

Kortom, kijken dus! Had ik u trouwens al verteld dat blondie geen enkel vermoeden heeft dat haar verloofde en man-to-be een professioneel acteur is?
   aldus neergekliederd door Sjonny om 11:55 a.m.

-------------------------------------------


   10.9.04  
De Postbank

Zo, eindelijk weer eens een echte ouderwetse ergernis: de reclames van de Postbank.

Begon de campagne al met Xander de Buisonje en Howard Comproe, deze beide heerschappen hadden het per direct afgedaan. Nu was dat bij Xander al veel langer het geval, maar Howard kon (met de nadruk op kon) ik wel waarderen.
En nu heeft Godbeterehet Jan Mulder zich voor het blauwe karretje laten spannen. Voor 3 ton euri doet een mens veel, maar om nu meteen je naam zo te grabbel te gooien? Ik begrijp het niet.

Dat Anthonie Kamerlul mee werkt begrijp ik dan weer wel. Die is toch al uitgekotst door heel Nederland, dus hij had niets te verliezen en Isa wilde ook wel weer eens een paar nieuwe schoenen.

Maar Jan Mulder? Persoonlijk vind ik het een oud zeikwijf, maar hij stond wel ergens voor. En dat is nu over, mede met dank aan zijn nieuwe kunstgebit.

Overigens doet hij het nog eens dunnetje over op de radio. Daar heeft het reclamebureau zitten slapen, want Jan roept iets over de tekst op zijn rug. En die staat toch wel degelijk op zijn buik.

Jammer Postbank, jammer.....
   aldus neergekliederd door king om 2:10 p.m.

-------------------------------------------


   7.9.04  
Expeditie Robinson (2)

De kandidaten uitgelicht...ik kan er kort over zijn: driewerf niks! Sterker nog, ik heb het einde van deze "special" niet gehaald. Nadat de eerste groep wat uivoeriger onder loep was genomen, werd een ding duidelijk: dit zijn geen echte Robinsons.

Te oud, te jong, te dom, te veel van zichzelf overtuigd of te oppervlakkig. Als u een echte killer heeft gezien, laat het me weten.

Maar...hier ben ik dus wel heel blij mee. Want dit gaat absoluut voor geweldige televisie zorgen. Zelfs met voldoende eten en drinken gaan deze mensen het vreselijk zwaar krijgen. En dat wordt uiteraard allemaal op elkaar afgereageerd. En dat is mooi. Voor ons!

Op naar komende zondag, ik ben er klaar voor, en dat is meer dan je van de kandidaten kan zeggen!
   aldus neergekliederd door king om 3:54 p.m.

-------------------------------------------


   6.9.04  
Expeditie Robinson 2004 (1)

Eindelijk, we zijn weer begonnen!
En dit jaar heeft Ernst-Paul het eindelijk door. Geen rare mix van Nederlanders en Belgen, maar fijn gescheiden kampen. Gevolg is wel dat je de (enorme hoeveelheid) gesprekken in het Nederlands kamp prima kunt verstaan, en dat die Belgen absoluut onverstaanbaar aan het brabbelen zijn. Zelfs zo erg dat het geregeld voor de regie niet mogelijk was om er een ondertiteling van te brouwen.

De start was exemplarisch voor het I.Q. van de deelnemers van dit jaar. Nadat Ernst-Paul 26 keer had geroepen dat degene die als laatste in de kooi zou zitten, af zou vallen, sprong de eerste overboord. Wel een mooi gezicht hoe dat jonge Belgisch meisje nog bijna wist te verdrinken in de vloedlijn. Ik hoopte nog even dat die oude Fries haar een pootje zou lichten, maar dat bleek gelukkig niet nodig, want na twee dagen in de kooi kon het wicht stuiptrekkend worden afgevoerd. Aanstellen is ook een kunst, dat zie je maar weer.

Eerste afvaller was dikke tante miene lutteput. Assistent-purser (uitsluitend aan boord als contragewicht) die zichzelf wel tot leider had willen benoemen. Yeah right. Als ze mee had gemogen met de rest van de groep, dan had Patrick haar waarschijnlijk al de eerste avond geserveerd. “Kijk jongens, ik ben de baas en heb razendsnel dit dikkertje geslacht en bereid, want, ja, ik ben een manager, dus ik kan zo snel beslissen dat zij het niet eens gemerkt heeft.” Patrick, zelden zo snel een hekel gekregen aan iemand in de expeditie. Ik hoop dat hij ver komt, want ik erger me graag!

Verder wel een leuke groep, die Nederlanders. Meteen afrekenen met de kunstenares met een mond als een uitgerekte anus. Die wilde zich even niet aanpassen aan het poldermodel. Hup, weg ermee. En dan het aanstellen van een coordinator. Je schaamt je dood als Nederlander. Honger, dorst, ongedierte vormen geen uitdaging in deze groep. Nog een paar dagen overleggen en de eerste dode valt. Doodgeluld. Kan niet missen. Grootste engers is overigens die piloot, met zijn “van onder af sturen”. Ontzettende anaalridder. Spijtig dat hij op 11 september niet achter de stuurknuppel zat. Misschien dat die negerin hem binnenkort als visvoer kan gebruiken. Zo deden ze dat vroeger ook op die eilanden als weer eens een bootje met blanken aankwam. Mooi stukje historisch erfgoed!

En dan de Belgen. Met kop, schouders en buik steekt daar toch die Hiawata van 370 kilo bovenuit. De Bjorn van 2004. Hoort bij een heel bijzondere stam: de hatsupatsu-indananen. Vrij vertaald: “zij die zo dik zijn dat ze niet mogen klimmen en rare liedjes moeten zingen”. Lig je al anderhalve dag in die kooi, kun je niet slapen omdat opperhoofd vetklep tegen de maan staat te schreeuwen. Het is aan zijn omvang te danken dat de rest van de groep hem niet direct door de tralies heeft geduwd. Van de rest van de groep valt niet veel te zeggen. Aan hun gesprekken is geen touw vast te knopen. En een rangorde is er nog niet. Ja, tatoo-henkie wil wel de baas zijn. Zal hem ook wel lukken. Ik denk dat hij als enige bij de samensmelting zal komen. De rest heeft bij gebrek aan survival-instinct al lang het leven gelaten.

Tenslotte de mooiste plek van de expeditie: het verstekelingenhutje. Daar kunnen we nog veel van verwachten. Zeker met deelnemers als dat epileptische dingetje uit Belgie, die meteen het dak in brand wilde steken. Ja, daar kom je er wel mee.
Ook goed gedaan door de regie. Direct drie vrouwen daar neer zetten. Dat worden mooie beelden van een originele catfight tussen de mangroven. Had dat Belgische meisje wel eens van gehoord, mangroven, maar wat het was wist ze niet. Hoef je je niet meer voor te bereiden tegenwoordig?

Vanavond de beelden van de deelnemers thuis. Ben benieuwd.
   aldus neergekliederd door king om 10:19 a.m.

-------------------------------------------


   3.9.04  
Amerika

Enigszins verwonderd staar ik uit het raam van mijn kantoor. De zon schijnt, ergens klinkt een kerkklok, er is nauwelijks geluid op straat. De vogels fluiten, de bomen zijn groen en ik voel me prima. Het is vrijdag, dus bijna weekend, misschien de laatste keer dit jaar BBQ-en vanavond of morgen. Zondag vertrek naar Belfast voor een weekje. Dan blijft er eigenlijk weinig meer over om je aan te ergeren. En dat is merkwaardig, want zo zit de mens niet in elkaar.
Dus, na enig kortstondig gekraak in de bovenkamer komt er gelukkig toch nog een stevige ergernis naar boven. Eigenlijk, als ik heel eerlijk ben kan ik niet meer omgaan met Amerika. Ik vind Bush niet meer te verdragen. Ik erger me dood aan vrijwel alle Amerikaanse TV programma's. Dr. (E)Phil spant wat mij betreft de kroon. Deze man straalt zo'n enorme gruwel uit, dat het klamme zweet mij na een paar seconden al tussen de bilnaad doorsijpelt.
Nu kan ik gelukkig zeggen dat ik ook in Amerika ben geweest en zodoende aan den lijve heb ondervonden, dat wat wij voorgeschoteld krijgen via ons kijkbuismenu een zeer waarheidsgetrouwe weergave is van de werkelijke gehakte bonenprut, genaamd de "American way of life". Amerikanen roepen steeds meer vragen bij mij op. Wie zijn hun voorvaderen? Hoe is die "We're the best" mentaliteit eigenlijk ontstaan? Hoe is het mogelijk dat deze mentaliteit ook daadwerkelijk veel goud oplevert in Athene? Maar de belangrijkste vraag blijft, hoe kan de wereld Amerikanen onder controle houden c.q. krijgen?
Met iedere nieuwe generatie Amerikanen lijkt de mentaliteit sterker te worden. Ik voorspel over een viertal decennia de opkomst van de gevaarlijkste generatie ooit. Maar waarom gebeurt dat bij ons niet? Waarom zijn onze kinderen alleen maar dikker wordende, frietvretende, nietszeggende, lamlendige scooterrijders?
Hmm, het leek een onschuldige ergernis te worden zo op de vrijdagochtend, maar ja, schijnt bedriegt nogal eens....
   aldus neergekliederd door Sjonny om 9:58 a.m.

-------------------------------------------